Daar sta je dan
's Avonds twintig over elf
Op een strand
Sigaretten weg te werken
Even eruit
Dat was alles wat je wou
Even alleen
Want je had zoveel te verwerken
En kijk eens aan
Daar staat de grote denker
Aan het werk
Op de grens van land en zee
De achtste dag
Dus vier dagen te gaan nog
Terwijl het leed wel was geleden op dag twee
Naar huis
Naar huis
Ik wil naar huis
Naar huis
Het leek zo mooi
Even wat tijd voor jezelf
Maar je hebt jezelf niet zo gek veel te vertellen
Dus je staat maar op
En sleept je naar het strand
Tot het moment komt dat je eindelijk mag bellen
Maar niet vandaag
Dat mag pas morgen
En dat komt eigenlijk door wat ze gister zei
Ze zei: 'Lief, als je niets hebt te vertellen
Dan hoef je niet te bellen, volgens mij'
Naar huis
Naar huis
Ik wil naar huis
Naar huis
Je denkt: Kom op,
Genoeg om niets getreurd
Hou eens op met dat huilen naar de maan
Nog een kwartier
Dan is het twaalf uur geweest
Dus theoretisch nog maar drie dagen te gaan
Dan mag je naar huis
Naar huis
Je mag naar huis
Naar huis
Ik wil naar huis
Naar huis
Ik wil naar huis
Naar huis
| 
| 
